به منظور بهبود مقاومت بدنه و کاهش مصرف سوخت، در سال‌های اخیر، صنعت اتومبیل‌سازی بطور گسترده‌ از فولادهای پراستحکام پیشرفته برای تولید اجزای مختلف بدنه خودرو استفاده می‌نماید. از سوی دیگر، استحکام بالاتر این نوع فولادها در مقایسه با فولادهای کشش عمیق مرسوم باعث شده تا به منظور شکل‌دهی ورق، فشار بالاتری به سطوح ابزار و قطعه کار اعمال شود. این مساله سبب کاهش طول عمر ابزار شده است. گالینگ، حالتی از خوردگی چسبندگی، به‌عنوان یکی از مهمترین عوامل افزایش هزینه‌های نگهداری قالب و همچنین افزایش نرخ اسقاط مورد توجه قرار گرفته است. این تحقیق، به منظور مطالعه سایش گالینگ روی قالب تولیدی درب خودروی پژو 405 حین کار با DC04، انجام گرفته است. با استفاده از آزمون ارائه شده توسط استانداردهای بین المللی برای سنجش سایش گالینگ، مقاومت به سایش گالینگ در ورق‌های کشش عمیق مرسوم و ورق پراستحکام پیشرفته مقایسه شده است. اثر عوامل مختلف از جمله ترکیب شیمیایی ورق، عملیات حرارتی و فرآیند نورد ورق، فشار ورق‌گیر، سختی و زبری قالب روی سایش گالینگ تعیین شده است. در پایان، راه‌حل‌های مناسب برای کاهش سایش در ابزار نظیر تغییر نسبت وزنی عناصر به کار رفته در ورق اولیه، پوشش‌دهی ابزار شکل‌دهی و تغییر در نیروی ورق‌گیر پیشنهاد شده است.