انجمن مهندسی ساخت و تولید ایران مهندسی ساخت و تولید ایران 2476-504X 12 9 2025 11 22 Experimental and numerical investigation of the turn-milling process on 1.7225 steel بررسی تجربی و عددی فرایند فرز-تراش بر روی فولاد 1.7225 52 66 242856 10.22034/ijme.2026.537602.2114 FA رضا صائبی راد دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه کاشان، اصفهان، ایران سعید امینی دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه کاشان، اصفهان، ایران 0000-0003-4650-707X رضا مهدی‌پور دانشکده مهندسی مکاتیک، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران 1200-2200-3552-4223 Journal Article 2025 07 28 <span>Turn-milling is a hybrid machining process that combines turning and milling operations, in which both the tool and the workpiece rotate simultaneously. This configuration provides high flexibility for machining curved and complex surfaces. The present study investigates, through both experimental tests and numerical simulations, the influence of key independent machining parameters—namely, workpiece rotational speed, tool rotational speed, and tool feed rate—on cutting responses such as cutting forces and specific cutting energy. The results indicate that increasing the tool feed rate leads to higher cutting force components and lower specific cutting energy. Experimental findings show that tripling the tool feed rate increases the machining force by approximately 2.3 times and reduces specific cutting energy by about 27%. Numerical simulations performed in ABAQUS predict a 2.7-fold increase in machining force and a 4% reduction in specific cutting energy for a similar threefold increase in the tool feed rate.</span> <span dir="RTL" lang="FA">فرز</span><span dir="RTL" lang="FA">–</span><span dir="RTL" lang="FA">تراش یک فرایند ماشین‌کاری ترکیبی است که به‌طور هم‌زمان از دو عملیات تراشکاری و فرزکاری بهره می‌برد، به‌گونه‌ای که ابزار و قطعه‌کار هم‌زمان دوران می‌کنند. این ویژگی امکان ماشین‌کاری قطعات حجیم و دارای سطوح منحنی و پیچیده را فراهم می‌سازد. هدف مطالعه حاضر، بررسی تجربی و عددی اثر تغییر پارامترهای مستقل ماشین‌کاری شامل سرعت دورانی قطعه‌کار، سرعت دورانی ابزار و نرخ پیشروی ابزار بر پارامترهای وابسته همچون نیروهای برشی و انرژی مخصوص تراش است. شبیه‌سازی عددی فرایند در محیط نرم-افزار آباکوس انجام شد و نتایج آن با داده‌های تجربی برای صحت‌سنجی مورد مقایسه قرار گرفت. یافته‌ها نشان می‌دهد که افزایش نرخ پیشروی ابزار باعث افزایش مؤلفه‌های نیروی برشی و کاهش انرژی مخصوص تراش می‌شود. بر اساس آزمون‌های تجربی، افزایش سه‌برابری نرخ پیشروی ابزار موجب افزایش حدود 3/2 برابری نیروی برایند ماشین‌کاری و کاهش حدود 27 درصدی انرژی مخصوص تراش می‌شود. نتایج شبیه‌سازی عددی نیز افزایش 7/2 برابری نیروی برایند و کاهش 4 درصدی انرژی مخصوص تراش را در پی افزایش مشابه نرخ پیشروی ابزار نشان می‌دهد.</span> https://www.iranjme.ir/article_242856_031837d0a55028232dd03654099f5f34.pdf