انجمن مهندسی ساخت و تولید ایران مهندسی ساخت و تولید ایران 2476-504X 11 3 2024 05 21 Investigating the mode II critical strain energy release rate of glass/epoxy laminated composites reinforced with polyvinyl alcohol interlayer بررسی نرخ رهایی انرژی کرنشی بحرانی مود II کامپوزیت‌های شیشه/اپوکسی تقویت شده با لایه‌ی میانی پلی وینیل الکل 51 62 200694 10.22034/ijme.2024.455742.1950 FA حسین کاظمی دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی اراک، اراک، ایران 0009-0003-0895-3615 مظاهر سلامت طلب استادیار، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی اراک، اراک، ایران 0000-0002-6984-5664 داود قنبری دانشیار، گروه علوم پایه، دانشگاه صنعتی اراک، اراک، ایران 0000-0001-9261-8104 Journal Article 2024 05 04 Owing to the increasing demand in the industry for materials possessing favorable mechanical properties and a high strength-to-weight ratio, the utilization of laminated composites has seen a surge in popularity. Nevertheless, laminated composite materials are susceptible to delamination because of their inadequate out-of-plane strengths and poor adhesion at the interface of composite laminated layers. This research aimed to enhance the mode II critical strain energy release rate in glass/epoxy laminated composites by using the inter-layering method and polyvinyl alcohol as the interlayer. To achieve this purpose, end-notch flexure samples (ENF) were fabricated using the hand lay-up technique. The experimental results indicate that the presence of a polyvinyl alcohol interlayer led to a significant increase of 177% in the initiation fracture toughness and 36% in the propagation fracture toughness. The reason for this is to increase the adhesion between the composite layers and reduce their tendency to slide relative to each other. Furthermore, the examination of the fracture surface of ENF samples demonstrated that the utilization of the interlayer induced a transition in the failure mechanism from adhesive failure to cohesive failure, thereby generating a rougher fracture surface in comparison to the neat sample. It is important to note that examining the crack growth resistance curve and comparing the strain energy release rate obtained from the CCM and CBBM methods demonstrated a favorable agreement. با توجه به نیاز روز افزون صنعت به موادی با ویژگی‌های مکانیکی مطلوب و همچنین نسبت استحکام به وزن بالا، استفاده از کامپوزیت‌ها‌ی لایه‌ای، بیش از هر زمان دیگری محبوبیت پیدا کرده است. با این وجود، با توجه به خواص خارج از صفحه‌‌ایِ ضعیف و عدم چسبندگی مناسب در سطح مشترک لایه‌‌های کامپوزیتی، این مواد مستعد عیوبی همچون تورق، می‌باشند. لذا در پژوهش حاضر سعی در بهبود نرخ رهایی انرژی کرنشی بحرانی مود II در کامپوزیت‌های شیشه/اپوکسی، با استفاده از روش میان‌لایه گذاری و بهره‌گیری از لایه‌ی میانیِ برق­ ریسی شده از پلی وینیل الکل، شده است. بدین منظور نمونه‌های خمشی با شیار انتهایی، به صورت لایه­ چینی دستی آماده شدند. نتایج آزمایشگاهی نشان داد که استفاده از لایه‌ی میانی پلی وینیل الکل، منجر به افزایش 177 درصدی در چقرمگی شکست شروع و 36 درصدی در چقرمگی شکست رشد شده است. دلیل این امر بهبود چسبندگی در سطح مشترک لایه‌های کامپوزیت و جلوگیری از لغزش آسان آن ­ها بر روی یکدیگر می‌باشد. همچنین بررسی سطح شکست نمونه‌های خمشی با شیار انتهایی، نشان داد که استفاده از لایه‌ی میانی منجر به تغییر مکانیزم شکست، از گسیختگی در فصل مشترک لایه و رزینِ بین لایه‌ای به گسیختگی در رزینِ بین لایه‌ای و نهایتاً ایجاد سطح شکستی زبرتر، نسبت به نمونه‌ی بدون میان‌لایه شده است. لازم به ذکر است که تحلیل نمودار مقاومت در برابر رشد ترک و مقایسه‌ی نرخ رهایی انرژی کرنشی حاصل شده از دو روش تحلیلیِ CCM و CBBM، نشان از تطابق مطلوب نتایج این دو روش داشت. https://www.iranjme.ir/article_200694_210818dcbd9b29b2950af647583d61ac.pdf